نمای من

خاطرات سفري به سوي نور(6)

روزهاي خوب زندگي من :

سلام طلائیه

صبح روز 25 اسفند 1387 نسيم ملايمي پرچمهاي برافراشته بر بالاي سر در و پشت بام و دور تا دور بيمارستان امام حسين (ع) مي رقصاند.پرچم ها نمادي از پرچم هاي در دست رزمندگان در هشت سال دفاع مقدس مي باشد .آنها به همه ميهمانان خوش آمد مي گفتند. منجات امام علي(ع) از بلندگوهاي بيمارستان پخش مي شد. اتوبوسها همه آماده حركت به سمت منطقه طلائيه مي شدنند منهم دوريبن به دست سعي ميكدم كه تمام حركات بجه ها را زير نظر داشته باشم تا بتوانم عكسي خوب بگيرم تمامي اتوبوسها در يك صف منظمي براه افتاند.ساعت 10 صبح به طلائيه رسيديم باد شديدي مي وزيد هوا پر از گرد و خاك بود اتوبوسهاي فراوان هم مزيد بر علت شده بودنند.بجه ها در داخل اتو بوس سرود كجايد اي شهيدان خدايي را زمزمه مي كردنند.قبل از ما كاروان هاي فراواني رسيده بودنند.طلائيه واقعا" طلا شده بود.راويان زيادي براي كاروانها ازحماسه هاي رزمندگان مي گفتند از شهداي تفحص شده در منطقه مي گفتند ، خاك آنجا متبرك به خون شهدا بود عده اي سربر خاك نماز مي خواندد وبياد شهدا اشك مي ريختند.عده اي هم در ميان سيم هاي خاردار زيارت عاشورا را زمزمه مي كردنند. ولي اين را هم بايد بدانيم كه هيچ قلمي و هيچ دوربيني نمي تواند رشادت هاي رزمندگان اسلام را ثبت و ضبط كند.چون آنها براي رضاي خداوند شهيد شده بودند وبر پشت خود نوشته بودند تف به ريا.

طَلائیه روستایی است در غرب استان خوزستان ایران در نزدیکی مرز عراق. این روستا در دهستان بنی صالح از بخش هویزه شهرستان دشت آزادگان واقع شده است

طلائيه در 31/6/1359 به سادگي اشغال شد و تا پايان جنگ در اشغال دشمن باقي ماند. در عمليات خيبر نبرد سنگيني در اين محور به وقوع پيوست اما مواضع دشمن در طلاييه فرو نريخت.

طلائیه نامی آشنا و سرزمینی پر معناست. قطعه‌ای از بهشت که در منتهی‌الیه غرب استان خوزستان و نزدیک مرز ایران و عراق قرار دارد. دشتی وسیع به نام طلائیه که یادمان شهدای آن به مانند نگینی درخشان در میان آن کویر سوزان بوستانی بر پا نموده است.
از میانة جاده اهواز خرمشهر باید به یاد یاران عاشورایی امام حسین(ع) تقریباً 72 کیلومتر طی کنیم تا به سرزمین یاران عاشورایی خمینی(ره) برسیم. طلائیه در روزها و شبهای مربوط به عملیات خیبر شاهد صحنه‌هایی بود که صدها سال قبل از آن کربلا آن را دیده بود. کربلا جاودانه ماند و طلائیه نیز یادمان گشت تا برای همیشه یاد و نام یاران عاشورایی خمینی(ره) را زنده نگاه دارد.‌ !

از هر طرف که حساب کنی اینجا وسط زمین است؛ آخر دنیاست و خط مرزی و انتهای جاده ی خلقت، نفس که می کشی ریه هایت پر می شود از نور، صفا و معنویت. اینجا سرزمین مادری عشق است؛ همان جایی که عرشی ها طلائیه اش می خوانند و عرشیان عشق آباد. اینجا سرزمین مادری مجنون است.
سلام ای سرزمین مادری مجنون

مگر مي‌شود طلائيه رفت و غربت زهرا را احساس نكرد، مگر مي‌شود طلائيه رفت و مظلوميت شهداي حق را درك نكرد واهل دل برنگشت، مگر مي‌شود طلائيه رفت و عشق و عرفان را دست نگرفت... آري در طلائيه چه آسان مي‌شود با شهدا مرتبط شد، با آنها سخن گفت و پيام آنها را گرفت

موقعیت های طلائیه

.1- محل مجروح شدن حاج حسین خرازی نیز پائین تر از سه راهی شهادت قرار دارد

2- پایگاه تبلیغی و روایتگری علمدار روایتگری شهید حجــﺔ الاسلام ضابط- حسینیه ابالفضل

امام پس از خدا و اهل بیت(ع)، تکیه‌اش به سرداران و فرماندهان بود آنان رادمردانی بودند که از جبهه‌ای به مراتب سخت‌تر از جبهه طلائیه و مجنون پیروزمندانه و فاتحانه خارج شده بودند، جنگ هر چه بود جهاد اصغر بود اما این سرداران و رزمندگان پیش‌تر در جبهة جهاد اکبر(جهاد با نفس) پیروز و سربلند از ارزشهای وجودشان محافظت نموده بودند.
باکری و یارانش، خرازی و یارانش، همت و یارانش، برونسی، کریمی، زین‌الدین و همة سرداران و رزمندگان مجموعه‌ای بودند انسانی که اخلاق و ایمان از بارزترین خصوصیات آنان بود.

زمندگان طلائیه بارها و بارها با حسین(ع) بیعت کرده بودند و «إنی سلمٌ لم سالمکم و حربٌ لمن حاربکم» را از دل بیان نموده بودند. چنانکه شهید حجت الاسلام میثمی که در عملیات حضور داشت گفت: «هر کس در طلائیه ایستاد اگر در کربلا هم بود می‌ایستاد.»

سلام ای سرزمینی که خاکت طوطیای چشم ملائکه است.
سلام ای سرزمینی که خاکت سرمه ی کروبیان است.
سلام به تو که تمام مرا تسخیر کرده ای، قلعه قلب مرا، کوچه های دل مرا و سرزمین وجودم را تصرف کرده ای.
سلام به تو که بوی دستان خدا می دهی؛ رگ های دستانت سمت بهشت را نشان می دهد.
سلام به تو که عقربه های قطب نمای دلم سمت تو تعظیم می کند

ادامه دارد

اينهم چندتا عكس